Wil je voortgang opslaan?
Log in via het 👤 Profiel tabblad om je wandelingen te bewaren.
Contact
Stuur een bericht naar twillaert@xs4all.nl.
Bericht verzonden!
Privacy Policy
Deze applicatie respecteert jouw privacy.
Welke gegevens we verzamelen
Wanneer je een account aanmaakt, slaan we je gebruikersnaam, e-mailadres en versleuteld wachtwoord op. Bij gebruik slaan we je actieve wandelingen (voortgang) op je account op.
Waarom we deze verzamelen
We gebruiken deze gegevens zodat jij je wandeling op een later moment vanaf elk apparaat kunt hervatten.
Over Clinge Ontdekken
Leven op de grens: De historie van Clinge
Clinge is een karakteristiek grensdorp waarvan de naam al in de 13e eeuw opduikt. Het is vernoemd naar een 'clinge': een zandige verhoging in een van oorsprong drassig landschap. Deze veilige, hoge ligging pal op de grens met België heeft de identiteit van het dorp door de eeuwen heen sterk gevormd. Het unieke karakter van Clinge rust op een aantal bijzondere pijlers:
Vlas en Klompen: In de vroege jaren vormden de landbouw en de vlasnijverheid een belangrijke inkomstenbron. Rond de overgang naar de 20e eeuw groeide Clinge echter uit tot een florerend centrum van de klompenindustrie. Tientallen klompenmakers bewerkten hier het lokale populieren- en wilgenhout. Hun vakmanschap maakte Clinge tot in de wijde omtrek bekend als een echt klompendorp.
De roem van Clitex: Met de industrialisatie kreeg het dorp een nieuwe economische motor: de Clitex (Clingse Textielfabriek). Decennialang vonden vele dorpsbewoners hier werk. De fabriek bracht welvaart en speelde een onmisbare rol in het sociale leven van Clinge.
Spanning in de nacht: Een grensdorp is natuurlijk niet compleet zonder verhalen over smokkelen. Jarenlang was de grens het toneel van een spannend kat-en-muisspel tussen gewiekste dorpsbewoners en de douane. Goederen zoals boter en tabak wisselden in het donker stiekem van kant.
De groene Clingse bossen: Tegenwoordig schuilt achter deze roerige geschiedenis vooral een oase van rust. Clinge heeft een uitgesproken groen karakter, met de uitgestrekte Clingse bossen als absoluut hoogtepunt. Dit prachtige natuur- en waterwingebied – dat vroeger juist de ideale, beschutte routes bood voor de smokkelaars – is nu de perfecte plek om te ontsnappen aan de waan van de dag.
Al deze elementen – het harde werken, de industrie, de beruchte smokkeltochten én de uitgestrekte natuur – maken Clinge tot het veelzijdige dorp dat het nu is.
Over de applicatie
De applicatie 'Clinge Ontdekken' is ontwikkeld om deze rijke lokale geschiedenis en de verborgen parels van Clinge toegankelijk te maken voor een breed publiek. Door middel van een interactieve route worden wandelaars langs markante punten in en rond het dorp geleid.
De app biedt ondersteuning bij het navigeren en geeft per locatie achtergrondinformatie via tekst, historisch beeldmateriaal en audio. Gebruikers kunnen de wandeling op eigen tempo afleggen, hun voortgang opslaan via een persoonlijk account en verhalen ontsluiten die op reguliere bewegwijzering vaak onvermeld blijven. Zo fungeert deze applicatie als een digitale gids die het heden en verleden van Clinge prachtig met elkaar verbindt.
🧭
Clinge Ontdekken
Klaar voor een interactieve wandeling door de geschiedenis en parels van ons dorp?
Hoe het werkt:▲
Swipe (of gebruik het menu onderaan) om te navigeren.
Klik op het 🔊 icoontje om verhalen te beluisteren.
Klik op foto's om ze schermvullend te bekijken.
Progressie opslaan?Je kunt deze app direct gebruiken.
Wie door de ‘s-Gravenstraat wandelt, kan niet om de imposante Heilige Henricuskerk heen. Met haar karakteristieke achtkante spits die hoog boven de daken van Clinge uittorent, is de kerk al sinds 1876 een herkenningspunt voor zowel bewoners als grensgangers. Maar wist u dat de bouw van deze kerk alles te maken heeft met de onafhankelijkheid van België?
Een kerk uit scheidingsdrang
Vroeger vormden het Nederlandse Clinge en het Belgische De Klinge één gemeenschap. Na de Belgische Revolutie in 1830 werd de grens definitief getrokken en raakten de dorpen gescheiden. De bewoners van Clinge moesten echter nog decennia de grens over om in De Klinge naar de kerk te gaan.
In 1875 was de maat vol: Clinge kreeg zijn eigen parochie en een jaar later stond dit trotse neoromaanse bouwwerk er, ontworpen door de bekende architect P. Soffers.
Wist u dat?
In de jaren ’20 en ’30 was de kerk een populair bedevaartsoord voor de Heilige Bernardus, de ‘schutspatroon voor kwalen en ellenden’. Pelgrims kwamen van heinde en verre en brachten brood en zout mee om in de kerk te laten wijden. Achter in de kerk was destijds zelfs een speciaal winkeltje waar men gewijde kaarsen en medailles kon kopen.
Historische schatten
Als wandelaar loont het om even stil te staan bij de details. Let bijvoorbeeld op de voorgebouwde toren met zijn bijzondere overgang van vierkant naar achtkant. Binnenin herbergt de kerk een uniek orgel uit 1763, dat zelfs ouder is dan het kerkgebouw zelf!
Hoewel de kerk in 2014 officieel in status is verlaagd tot kapel, blijft het een beschermd rijksmonument dat de bewogen geschiedenis van dit grensdorp levend houdt.
Wat je als wandelaar nog meer kunt zien:
De Pastorie (1875): Direct naast de kerk, eveneens een rijksmonument.
Engelse Landschapstuin: Achter de pastorietuin liggen de restanten van een tuin uit de eerste helft van de 19e eeuw.
Baarhuisje: Op de begraafplaats vindt u nog een authentiek baarhuisje uit de bouwtijd van de kerk.
Volgende punt:
Loop met je rug naar de kerk de Kerstraat in richting de grens.
Kijkuit
Het ‘PZEM-kotje’ aan de Kijkuit
Wie hier door het buurtschap Zeegat wandelt, valt ongetwijfeld het oog op een bijzonder gebouwtje langs de weg. Het lijkt met zijn statige bakstenen muren misschien op een piepklein kasteeltje of een oud kapelletje, maar dit is puur en onvervalst Zeeuws industrieel erfgoed. U staat hier voor het transformatorstation ‘Zeegat’, in de volksmond beter bekend als een PZEM-kotje.
Licht in de polder
In 1922 besloot de Provinciale Zeeuwsche Electriciteits-Maatschappij (PZEM) dat het elektriciteitsnet moest worden uitgerold naar de uitgestrekte polders van Zeeuws-Vlaanderen. De komst van stroom was een magisch moment in die tijd, en de gebouwtjes die dit mogelijk maakten mochten dan ook gezien worden. De bekende architect Abel Antoon Kok werd ingehuurd voor het ontwerp. Hij tekende geen saaie, grijze betonnen kasten, maar robuuste torentjes met prachtig siermetselwerk die sterk doen denken aan Romaanse kerkjes.
Een zeldzame hoogtoren
Dit specifieke gebouwtje is een zogenoemd ‘hoogtorenstation’. Oorspronkelijk bestond het alleen uit het opvallend hoge torengedeelte; het lagere gedeelte ernaast is er later tegenaan gebouwd om ruimte te maken voor nieuwe laagspanningsapparatuur. Vroeger stonden er veel van dit soort elektriciteitshuisjes in de provincie, maar tegenwoordig zijn ze extreem zeldzaam. Van dit specifieke type hoogtoren resteren er in heel Zeeland nog maar twee! Eentje staat er in Groede, en de ander bewondert u nu hier in Clinge.
Nog altijd springlevend
Wat dit monument extra bijzonder maakt, is dat het geen stille getuige uit het verleden is. Als u even stilstaat en goed luistert, hoort u misschien een zacht, monotoon gezoem. In tegenstelling tot veel andere historische torentjes is dit station na meer dan honderd jaar nog stééds operationeel.
Volgende punt:
Steek de straat over richting Blomweg
‘Den John’
Het eiland van ‘Den John’
Wanneer u langs de Krieketputdreef wandelt, tussen de dorpen Clinge en Nieuw-Namen, passeert
u een reeks verstilde wateren die we in Zeeland ‘welen’ noemen. Deze plassen zijn vaak ontstaan
door oude dijkdoorbraken, maar deze specifieke plek herbergt een bijzonder menselijk verhaal. In
één van deze welen ligt namelijk een klein, verscholen eilandje met een unieke geschiedenis.
De kluizenaar van de welen
Dit was het domein van John Lagay, in de volksmond beter bekend als ‘Den John’. John was een
klompenmaker uit Clinge die besloot zijn eigen paradijsje te creëren. Midden in de weel legde hij
eigenhandig een eilandje aan. Hier bouwde hij een hut van sloopafval en plaatste hij een
zelfgemaakte windmolen die stroom opwekte voor zijn radio. Het was een plek van rust, maar ook
van gezelligheid; samen met zijn vrienden werd er in de hut flink gekaart en een borreltje
gedronken.
Een laatste rustplaats
Hoewel John in 1969 overleed en oorspronkelijk in Clinge werd begraven, is zijn aanwezigheid hier
nog altijd voelbaar. Nadat zijn graf in Clinge werd geruimd, zorgde André
Smet – die de omgeving van de welen al decennia onderhoudt – ervoor dat de originele
grafsteen naar het eilandje werd verplaatst. Zo is de cirkel rond en rust ‘Den John’ symbolisch
weer op de plek waar hij het liefste was.
Vandaag de dag is het eilandje een sfeervol monumentje in de natuur, een herinnering aan een
eigenzinnige Zeeuwse levensgenieter.
Volgende punt:
Vooral niet zwemmen hier
🎉
Gefeliciteerd!
Je hebt de interactieve wandeling voltooid. Hopelijk heb je genoten van de geschiedenis en de verhalen van ons mooie dorp!
Vertel het door!
Daag je vrienden en familie uit om de route ook te lopen en Clinge te ontdekken.
